Patchwork stanowiący tkaninę stworzoną z różnego rodzaju barw i tekstur stał się metaforą obrazującą sposób konstruowania dzieł literackich czy estetycznych, która opiera się na różnorodności i łączeniu niejednorodnych form w całość, wychodzenie poza granice gatunku.
Do takich właśnie dzieł należy między innymi „Gra w klasy” Julio Cortázara. Ta eksperymentalna powieść złożona jest ze 155 krótkich rozdziałów, podzielonych na 3 części. Utwór czytać można na różne sposoby, podążając za kolejno następującymi po sobie fragmentami, bądź wybierając sugerowaną przez autora alternatywną kolejność czytanych rozdziałów. Sposób konstrukcji powieści i wielość możliwości jej odczytania sprawia, iż mamy do czynienia nie z jedną, a wieloma historiami.
Literackim patchworkiem nazwać można też utwory, stanowiące zbiór obserwacji, notatek, komentarzy, cytatów z innych książek, które zebrane zostały w całość. Do takich dzieł należą między innymi „Pasaże” Waltera Benjamina. To opowieść o Paryżu, a właściwie obraz tego miasta z perspektywy paryskich pasaży, witryn sklepowych, które są naocznymi świadkami tego, co dzieje się na ulicach, a tym samym większych przemian społecznych, ekonomicznych i kulturalnych, jakie nastąpiły w Europie końca XIX i początku XX wieku.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz